SIP در مقابل SMTP: این پروتکل‌ها واقعاً چه تفاوتی با هم دارند؟

یک تصور غلط رایج در فضای آنلاین، SIP را به عنوان پروتکلی برای «شروع جلسات ایمیل» توصیف می‌کند. این نادرست است و اغلب افراد را هنگام عیب‌یابی به مسیر اشتباه هدایت می‌کند. Microsoft 365، تیم‌ها یا محیط‌های ارتباطی یکپارچه.

SIP و SMTP دو پروتکل متفاوت هستند که برای دو کار متفاوت ساخته شده‌اند. SIP صدا، تصویر و پیام‌رسانی فوری را در لحظه مدیریت می‌کند، در حالی که SMTP مسئول ارسال ایمیل است. یک راه ساده برای به خاطر سپردن تفاوت این است که SIP برای VoIP همان چیزی است که SMTP هر دو برای ارتباطات تجاری مدرن اساسی هستند، اما با هم رقابت نمی‌کنند. آن‌ها در کنار یکدیگر و در یک پشته فناوری فعالیت می‌کنند و اغلب از هویت کاربری یکسانی استفاده می‌کنند در حالی که عملکردهای کاملاً جداگانه‌ای را انجام می‌دهند.

SIP چیست؟

SIP (پروتکل شروع جلسه) استانداردی است که جلسات ارتباطی بلادرنگ را از طریق شبکه‌های IP تنظیم، مدیریت و اجرا می‌کند. وقتی یک تماس VoIP برقرار می‌کنید، به یک جلسه Teams می‌پیوندید یا یک کنفرانس ویدیویی را آغاز می‌کنید، SIP پروتکلی است که ارتباط بین طرفین درگیر را برقرار می‌کند.

SIP صدا یا تصویر واقعی را منتقل نمی‌کند، بلکه فقط سیگنال‌دهی را مدیریت می‌کند. این شامل این می‌شود که چه کسی تماس می‌گیرد، به کجا وصل شود، از چه نوع رسانه‌هایی پشتیبانی می‌شود و از کدام کدک‌ها استفاده شود. صدا و تصویر پس از برقراری جلسه توسط SIP، از طریق پروتکل‌های جداگانه (عمدتاً RTP، پروتکل انتقال بلادرنگ) منتقل می‌شوند.

SIP در تعریف شده است RFC 3261 و به طور گسترده در موارد زیر استفاده می‌شود:

• تلفن‌های VoIP و تلفن‌های رومیزی
• تماس‌های صوتی و تصویری مایکروسافت تیمز
• زوم، گوگل میت و پلتفرم‌های کنفرانس مشابه
• سیستم‌های ارتباطی یکپارچه سیسکو
• پلتفرم‌های مرکز تماس
• سرویس‌های ترانک SIP که سیستم‌های تلفن تجاری را به شبکه عمومی متصل می‌کنند

چیست SMTP?

SMTP (پروتکل انتقال ایمیل ساده) پروتکل استانداردی است که برای ارسال ایمیل بین سرورهای ایمیل استفاده می‌شود. وقتی پیامی ارسال می‌کنید، سرویس گیرنده ایمیل شما آن را به یک سرور ایمیل خروجی ارسال می‌کند، که سپس آن را به سرور ایمیل گیرنده منتقل می‌کند. SMTP از یک فرآیند ذخیره و ارسال استفاده می‌کند، به این معنی که یک سرور ممکن است پیام را قبل از ارسال به سرور بعدی یا تحویل آن به مقصد، موقتاً در صف قرار دهد.

برخلاف SIP، SMTP خود ایمیل، شامل هدرها، بدنه و پیوست‌های آن را منتقل می‌کند. SMTP سرورها همچنین پیام‌ها را در صف قرار می‌دهند، وقتی سرور گیرنده موقتاً در دسترس نباشد، دوباره سعی در تحویل می‌کنند و وقتی پیامی نمی‌تواند تحویل داده شود، اعلان‌های عدم موفقیت در تحویل را برمی‌گردانند.

SMTP در تعریف شده است RFC 5321 و پشتیبانی می‌کند:

• پیام‌های ارسالی از طریق Outlook, Gmail، اپل میل و سایر سرویس‌های ایمیل
• پلتفرم‌های بازاریابی و خبرنامه
• ایمیل های تعامل مانند رسیدها، هشدارها و تنظیم مجدد رمز عبور
• اعلان‌های خودکار سیستم
• دعوت‌نامه‌های تقویم و سایر پیام‌های ایمیل ساختاریافته

SPF, DKIMو DMARC در کنار کار کردن SMTP برای تأیید اعتبار دامنه‌های فرستنده، تشخیص جعل هویت و کمک به سرورهای گیرنده در تصمیم‌گیری در مورد نحوه برخورد با پیام‌های مشکوک.

SIP در مقابل SMTP: 7 تفاوت کلیدی

SIP و SMTP هر دو پروتکل‌های لایه کاربرد هستند، اما اشکال کاملاً متفاوتی از ارتباط را مدیریت می‌کنند. در اینجا نحوه مقایسه آنها در هفت بعد آورده شده است.

1. هدف

SIP جلسات ارتباطی بلادرنگ، از جمله تماس‌های صوتی و تصویری را برقرار و مدیریت می‌کند. SMTP پیام‌های ایمیل را بین سرورهای ایمیل منتقل می‌کند.

به عبارت ساده، SIP به عنوان یک هماهنگ کننده عمل می کند، در حالی که SMTP به عنوان یک پیک عمل می‌کند. SIP یک ارتباط زنده بین شرکت‌کنندگان برقرار می‌کند، در حالی که SMTP یک پیام کامل را از طریق سیستم تحویل ذخیره و ارسال منتقل می‌کند.

2. سبک ارتباط

SIP از ارتباط بلادرنگ پشتیبانی می‌کند، بنابراین شرکت‌کنندگان یا نقاط انتهایی آنها باید هنگام شروع جلسه در دسترس باشند. SMTP ناهمزمان است، به این معنی که گیرنده هنگام ارسال پیام نیازی به آنلاین بودن ندارد. ایمیل می‌تواند تا زمانی که سرور گیرنده آن را بپذیرد، در صف انتظار باقی بماند، که ممکن است ظرف چند ثانیه یا پس از چندین تلاش برای تحویل اتفاق بیفتد.

SIP برای تعامل زنده طراحی شده است، در حالی که SMTP پیام‌هایی را ارسال می‌کند که گیرندگان می‌توانند بعداً آنها را باز کنند.

3. سرعت

راه‌اندازی جلسه SIP به گونه‌ای طراحی شده است که به سرعت انجام شود، بنابراین یک تماس یا جلسه ویدیویی می‌تواند با حداقل تأخیر آغاز شود. اگر راه‌اندازی بیش از حد طول بکشد، تجربه در لحظه (بلادرنگ) دچار مشکل می‌شود.

SMTP تحویل معمولاً چند ثانیه یا چند دقیقه طول می‌کشد، اگرچه ممکن است در صورت شلوغ بودن سرورها، صف کشیدن پیام‌ها برای تلاش مجدد یا عبور تحویل از چندین سیستم، بیشتر طول بکشد. این تأخیر قابل قبول است زیرا ایمیل نیازی به برقراری ارتباط همزمان هر دو طرف ندارد. برای هر چیزی که در سطح اتصال حساس به زمان باشد، مانند یک تماس زنده یا یک جلسه ویدیویی، SMTP یک گزینه نیست.

۴. محتوای پیام

پیام‌های SIP فقط سیگنال می‌دهند. متدهایی مانند INVITE، ACK، BYE و REGISTER حاوی دستورالعمل‌هایی در مورد جلسه هستند، از جمله اینکه چه کسی تماس می‌گیرد، جلسه باید به کجا هدایت شود و کدام پارامترهای رسانه پشتیبانی می‌شوند. صدا و تصویر واقعی معمولاً پس از برقراری جلسه از طریق RTP منتقل می‌شود.

SMTP کل پیام ایمیل، شامل سربرگ‌ها، موضوع، بدنه و پیوست‌های کدگذاری‌شده را در خود جای می‌دهد. این محتوا از سرورهای پستی درگیر در تحویل پیام عبور می‌کند.

5 از موارد استفاده کنید

SIP معمولاً در سیستم‌هایی استفاده می‌شود که از ارتباط صوتی و تصویری بلادرنگ پشتیبانی می‌کنند، از جمله:

• تلفن‌های VoIP و پلتفرم‌های ارتباطی یکپارچه
• سیستم‌های تماس سازمانی و تجهیزات کنفرانس سازگار با SIP
• سیستم‌های مرکز تماس، تماس‌های ورودی و خروجی را مدیریت می‌کنند
• سرویس‌های ترانک SIP که سیستم‌های تلفن تجاری را از طریق IP به شبکه تلفن عمومی متصل می‌کنند
• برخی از سیستم‌های حضور و غیاب و در دسترس بودن، بسته به پلتفرم

SMTP برای ارسال و رله ایمیل استفاده می‌شود، از جمله:

• پیام‌های شخص به شخص
• ایمیل‌های بازاریابی و تبلیغاتی
• پیام‌های تراکنشی مانند رسیدها و بازنشانی رمز عبور
• هشدارها و گزارش‌های خودکار
• دعوت‌نامه‌های تقویم ارسال‌شده از طریق ایمیل

بیشتر کسب‌وکارها به هر دو پروتکل متکی هستند: SMTP برای ارسال ایمیل و SIP برای حداقل بخشی از زیرساخت صوتی یا تصویری خود.

۶. قالب آدرس

آدرس‌های SIP شامل یک پیشوند پروتکل هستند: sip:[ایمیل محافظت شده]آنها یک دستگاه یا کلاینت ارتباطی خاص را شناسایی کرده و به یک مدیر جلسه (session manager) هدایت می‌کنند. SMTP آدرس‌ها از قالب آشنا استفاده می‌کنند: [ایمیل محافظت شده]آنها یک صندوق پستی را شناسایی کرده و برای بازیابی ناهمزمان به یک سرور ایمیل مسیردهی می‌کنند.

ظاهر مشابه می‌تواند در محیط‌هایی که از ایمیل و تماس مبتنی بر SIP استفاده می‌کنند، باعث سردرگمی شود. برای مثال، یک Microsoft 365 کاربر ممکن است داشته باشد [ایمیل محافظت شده] به عنوان آدرس ایمیل و جرعه جرعه:[ایمیل محافظت شده] به عنوان یک آدرس SIP. اولی ایمیل را به صندوق پستی او هدایت می‌کند، در حالی که دومی با سرویس‌های ارتباطی بلادرنگ مرتبط است. اگرچه این دو آدرس ممکن است متعلق به یک شخص باشند و از اطلاعات دایرکتوری یکسانی استفاده کنند، اما پروتکل‌های متفاوتی را ارائه می‌دهند و نمی‌توان آنها را به جای یکدیگر استفاده کرد.

۷. پورت‌های استاندارد

SIP از پورت ۵۰۶۰ برای اتصالات رمزگذاری نشده از طریق UDP یا TCP و از پورت ۵۰۶۱ برای اتصالات رمزگذاری شده با استفاده از TLS استفاده می‌کند.

SMTP از پورت ۲۵ برای رله سرور به سرور، پورت ۵۸۷ برای ارسال احراز هویت شده کلاینت با STARTTLS و پورت ۴۶۵ برای ارسال پیام از طریق TLS ضمنی استفاده می‌کند. دانستن اینکه هر پروتکل از کدام پورت استفاده می‌کند هنگام پیکربندی فایروال‌ها، تشخیص مشکلات اتصال یا تنظیم زیرساخت ایمیل و صدا ضروری است.

جایی که با SIP و ... مواجه خواهید شد SMTP در استک‌های مدرن

SIP و SMTP در هر پلتفرم ارتباطی تجاری بزرگ، در کنار هم اجرا می‌شوند. اکثر کاربران بدون اینکه متوجه شوند، روزانه صدها بار با هر دو تعامل دارند.

Microsoft 365 نشان می‌دهد که چرا این تمایز می‌تواند گیج‌کننده باشد. استفاده‌های Exchange Online SMTP برای مسیریابی ایمیل، در حالی که مایکروسافت تیمز از مجموعه وسیع‌تری از فناوری‌ها برای جلسات و تماس‌ها استفاده می‌کند. SIP همچنان در زمینه‌هایی مانند اتصال تلفن تیمز، کنترل‌کننده‌های مرز جلسه، مسیریابی مستقیم و قابلیت همکاری با سیستم‌های تلفن خارجی مرتبط است. برخی از محیط‌های مایکروسافت نیز آدرس‌های SIP را در ویژگی‌های دایرکتوری خود حفظ می‌کنند، اما این بدان معنا نیست که هر تماس تیمز به عنوان یک جلسه SIP معمولی مدیریت می‌شود.

گوگل ورک اسپیس از مدل متفاوتی پیروی می‌کند. Gmail بر اساس SMTP برای ارسال ایمیل، در حالی که ارتباطات بومی Google Meet از WebRTC استفاده می‌کند. SIP عمدتاً برای قابلیت همکاری در دسترس است و به سیستم‌های کنفرانس شخص ثالث سازگار اجازه می‌دهد تا از طریق دروازه‌های پشتیبانی شده به Meet بپیوندند. بنابراین، توصیف SIP به عنوان پروتکل سیگنالینگ اساسی برای تماس‌های معمولی Google Meet نادرست است.

پلتفرم‌های مرکز تماس این همزیستی را به آشکارترین شکل ممکن نشان می‌دهند. SIP ممکن است تماس‌های ورودی و خروجی را منتقل کند یا پلتفرم را به یک ارائه‌دهنده تلفن متصل کند، در حالی که SMTP ایمیل‌های پیگیری، اعلان‌های مشتری، خلاصه تماس‌ها، رونوشت‌ها و هشدارهای داخلی را ارائه می‌دهد. هر دو پروتکل می‌توانند بدون انجام عملکرد یکسان، از تعامل یکسان با مشتری پشتیبانی کنند.

برای تیم‌های مسئول ایمیل، SMTP تحویل تنها بخشی از رسیدن به صندوق ورودی است. احراز هویت، اعتبار فرستنده، شیوه‌های ارسال و کیفیت آدرس نیز بر قرار گرفتن پیام در صندوق ورودی تأثیر می‌گذارند. DeBounce اعتبارسنجی لیست ایمیل با شناسایی آدرس‌های نامعتبر و پرخطر، قبل از اینکه منجر به بازگشت‌های قابل اجتناب و آسیب به اعتبار فرستنده شوند، از لایه کیفیت لیست پشتیبانی می‌کند.

SIP و SMTPدو پروتکل، یک پشته ارتباطی

SIP و SMTP مکمل یکدیگر هستند، نه رقیب. SIP از ارتباطات بلادرنگ، مانند تماس‌های صوتی و تصویری، پشتیبانی می‌کند، در حالی که SMTP با استفاده از مدل ذخیره و ارسال، ایمیل را ارسال و رله می‌کند. اگرچه SIP URIها و آدرس‌های ایمیل اغلب شبیه به هم به نظر می‌رسند، اما سرویس‌های متفاوتی را شناسایی می‌کنند و اهداف کاملاً متفاوتی را دنبال می‌کنند.

در محیط‌های تجاری، ممکن است یک کاربر با هر دو پروتکل مرتبط باشد. یک آدرس ایمیل، صندوق پستی کاربر را شناسایی می‌کند، در حالی که یک آدرس یا هویت SIP ممکن است توسط سیستم‌های صوتی و ارتباطات یکپارچه استفاده شود. آنها می‌توانند اطلاعات دایرکتوری و دامنه یکسانی را بدون اینکه قابل تعویض باشند، به اشتراک بگذارند.

برای اکثر سازمان‌ها، SMTP نیمی از این مقایسه، موردی است که مستقیماً بر عملیات ایمیل روزانه تأثیر می‌گذارد. ارسال ایمیل به صندوق ورودی به طور قابل اعتماد، نیازمند فهرست‌های تمیز، دامنه‌های ارسال معتبر و اعتبار فرستنده سالم است که هیچ‌کدام از آن‌ها خودکار نیستند. فهرست خود را بررسی کنید. DeBounce اعتبارسنجی لیست ایمیل برای حذف آدرس‌هایی که باعث برگشت ایمیل می‌شوند، قبل از اینکه بر قابلیت تحویل شما تأثیر بگذارند. با ۱۰۰ تأیید رایگان شروع کنید؛ هیچ تعهدی لازم نیست.