IMAP در مقابل POP3 در مقابل SMTP: پروتکل‌های ایمیل توضیح داده شده‌اند

ایمیل از طریق مجموعه‌ای از قوانین فنی کار می‌کند که نحوه‌ی انتقال پیام‌ها بین دستگاه‌ها و سرورها را تعیین می‌کند. این قوانین پروتکل‌های ایمیل نامیده می‌شوند: روش‌های ارتباطی استاندارد که به کلاینت‌های ایمیل، سرورهای ایمیل و شبکه‌ها اجازه می‌دهند پیام‌ها را به طور قابل اعتمادی تبادل کنند.

هنگام بحث در مورد IMAP، POP3 و SMTP، درک این نکته مهم است که هر پروتکل نقش متفاوتی را در سیستم ایمیل ایفا می‌کند. SMTP ارسال پیام‌ها از یک کلاینت به یک سرور ایمیل و بین سرورهای ایمیل را مدیریت می‌کند، در حالی که POP3 و IMAP برای بازیابی پیام‌ها از سرور به کلاینت ایمیل گیرنده استفاده می‌شوند. به دلیل این تقسیم مسئولیت‌ها، پروتکل‌های ایمیل برای انتقال ایمیل‌ها در سیستم با هم کار می‌کنند. یک پروتکل ارسال و انتقال پیام را مدیریت می‌کند، در حالی که پروتکل‌های دیگر نحوه دسترسی، ذخیره و همگام‌سازی ایمیل‌ها را در بین دستگاه‌ها مدیریت می‌کنند.

درک تفاوت‌های بین IMAP در مقابل POP3 و SMTP به توضیح نحوه عملکرد سیستم‌های ایمیل و دلیل استفاده از پیکربندی‌های مختلف بسته به نحوه ارسال، دریافت و مدیریت پیام‌ها کمک می‌کند.

IMAP چیست؟

IMAP یا پروتکل دسترسی به پیام اینترنتی، یک پروتکل ایمیل است که برای دسترسی و بازیابی پیام‌های ذخیره شده در سرور ایمیل استفاده می‌شود. IMAP به جای دانلود دائمی ایمیل‌ها در یک دستگاه، پیام‌ها را در سرور ذخیره می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد تا از طریق کلاینت ایمیل خود به آنها دسترسی داشته باشند.

از آنجا که ایمیل‌ها روی سرور باقی می‌مانند، IMAP از همگام‌سازی بین چندین دستگاه پشتیبانی می‌کند. اقداماتی مانند خواندن یک پیام، انتقال آن به یک پوشه یا حذف آن در هر جایی که حساب متصل است، از جمله تلفن‌ها، لپ‌تاپ‌ها و رابط‌های وب‌میل، منعکس می‌شود. این رویکرد، IMAP را برای محیط‌های تجاری و کاربرانی که از چندین دستگاه به ایمیل دسترسی دارند، بسیار مناسب می‌کند، زیرا صندوق‌های پستی را در تمام پلتفرم‌ها سازگار و به‌روز نگه می‌دارد.

POP3 چیست؟

POP3 یا پروتکل اداره پست نسخه ۳، پروتکلی است که پیام‌ها را از یک سرور ایمیل با دانلود مستقیم آنها به یک دستگاه بازیابی می‌کند. پس از دانلود پیام‌ها، آنها معمولاً به صورت محلی در سرویس گیرنده ایمیل کاربر ذخیره می‌شوند.

به طور پیش‌فرض، POP3 پس از دانلود پیام‌ها، آنها را از سرور حذف می‌کند، اگرچه برخی از کلاینت‌های ایمیل به کاربران اجازه می‌دهند این تنظیم را تغییر دهند و کپی‌هایی از آنها را روی سرور نگه دارند. به دلیل این رفتار، POP3 معمولاً زمانی که ایمیل از یک دستگاه واحد قابل دسترسی باشد، بهترین عملکرد را دارد.

POP3 معمولاً در مواقعی استفاده می‌شود که فضای ذخیره‌سازی سرور محدود است یا کاربران ترجیح می‌دهند ایمیل‌ها را به صورت محلی ذخیره کنند تا همگام‌سازی شده.

SMTP چیست؟

SMTP (پروتکل انتقال ایمیل ساده) یک پروتکل استاندارد است که برای ارسال ایمیل از طریق اینترنت استفاده می‌شود. این پروتکل فرآیند انتقال پیام‌ها از یک سرویس‌دهنده ایمیل به یک سرور ایمیل و سپس بین سرورهای ایمیل را تا رسیدن پیام به سرور ایمیل گیرنده مدیریت می‌کند.

برخلاف IMAP یا POP3، SMTP پیام‌های ایمیل را بازیابی یا ذخیره نمی‌کند. نقش آن محدود به ارسال و انتقال پیام‌ها بین سرورها است.

در یک سیستم ایمیل معمولی، SMTP انتقال پیام‌های خروجی را مدیریت می‌کند، در حالی که IMAP یا POP3 برای دسترسی و بازیابی پیام‌ها از صندوق پستی استفاده می‌شوند.

POP3 در مقابل SMTP در مقابل IMAP

POP3 برای چه مواردی استفاده می‌شود؟

POP3 پروتکل ایمیلی است که بازیابی یا انتقال ایمیل‌های آینده از سرور ایمیل به کلاینت ایمیل گیرنده را تضمین می‌کند. الگوریتم اصلی پشت این پروتکل ایمیل این است که مربوط به اتصال به سرور، دانلود پیام‌های ایمیل، حذف کپی‌ها از سرور و قطع ارتباط از آن است.

نکته قابل توجه این است که کپی پیام‌ها قبل از قطع اتصال حذف می‌شوند، حتی اگر بتوانید با تغییر تنظیمات پیش‌فرض آنها را ذخیره کنید، که این موضوع POP3 را از IMAP متفاوت می‌کند.
همچنین، به خاطر ابزارهای احراز هویت قوی که برای ایجاد حریم خصوصی بیشتر برای کاربر استفاده می‌شوند، شناخته شده است.

مردم چگونه از IMAP استفاده می‌کنند؟

پروتکل IMAP پروتکل دیگری است که برای دریافت پیام‌ها استفاده می‌شود. ویژگی متمایز آن این است که می‌توانید از دستگاه‌های مختلف به صندوق ایمیل خود دسترسی داشته باشید. چنین رویدادی به این دلیل امکان‌پذیر است که سرور، ایمیل‌ها را پس از تحویل به سرویس ایمیل حذف نمی‌کند. به این ترتیب، سرور ایمیل IMAP به محل ذخیره فایل‌ها تبدیل می‌شود در حالی که کاربر در صورت وجود اتصال اینترنت می‌تواند با سرویس ایمیل به آن دسترسی داشته باشد. دانلود پیام زمانی شروع می‌شود که گیرنده تصمیم به باز کردن یک ایمیل خاص بگیرد.

در نتیجه، می‌توانید ببینید که SMTP یک تابع ارسال دارد، در حالی که IMAP و POP به افراد اجازه دریافت ایمیل می‌دهند.
با این حال، در سطح فنی، SMTP، IMAP و POP پیکربندی‌های متفاوتی دارند که این توابع را تولید می‌کنند.
برای مثال، تمایز قابل توجه پروتکل SMTP از دو پروتکل دیگر به پیکربندی پورت ایمیل آنها اشاره دارد.
پورت ایمیل امن چیست؟ قبل از هر چیز، یک پورت امکان ارتباط بین سرورها را فراهم می‌کند و یک سرور را به شبکه گسترده‌تر متصل می‌کند. به طور خاص، به نظر می‌رسد پورت، شناسه‌ای از سرویس یا برنامه‌ای است که روی سرور در حال اجرا است. با تنظیم پورت ایمیل امن، فرستنده می‌تواند پیام خود را به سرور صحیح منتقل کند.

انتخاب شماره پورت پروتکل SMTP می‌تواند تعیین کند که آیا پیام شما رمزگذاری می‌شود یا خیر، ارسال می‌شود یا خیر. در اینجا تعداد پورت‌هایی که توسط پروتکل‌های SMTP استفاده می‌شوند، آمده است:

• 25 پورتی است که به طور گسترده برای انتقال اطلاعات تحت پروتکل‌های SMTP استفاده می‌شود. مشکل اصلی این است که قدیمی و گسترده است و کانال اصلی ارسال ایمیل‌های ناخواسته توسط اسپمرها می‌باشد. به همین دلیل است که برخی از ارائه دهندگان خدمات می‌توانند آن را مسدود کنند.
• 465 پورتی است که بسیاری آن را جایگزین پورت ذکر شده در بالا می‌دانند. ویژگی اصلی آن این است که رمزگذاری (از طریق فناوری SSL) را ارائه می‌دهد و به امنیت محتوای ایمیل می‌افزاید. با این حال، در پورتی که در ادامه مورد بحث قرار می‌گیرد، فناوری‌های بهتری جایگزین آن شده‌اند.
• 587 پورتی است که از پروتکل امنیتی پیشرفته استفاده می‌کند و به محافظت بهتر در برابر بدافزارها و هرزنامه‌ها کمک می‌کند. امروزه، بسیاری از شرکت‌ها به دلیل ... از آن به عنوان یک گزینه از پیش انتخاب شده استفاده می‌کنند. STARTTLS پروتکل فرمان، امکان رمزگذاری اتصال با TLS/SSL را فراهم می‌کند.
• 2525 گزینه دیگری است، اما به اندازه مورد قبلی شناخته شده نیست. این گزینه نیز داده‌ها را رمزگذاری می‌کند؛ با این حال، حوزه استفاده از آن معمولاً مربوط به خدمات میزبانی ابری است. بنابراین، اگر متوجه شدید که انتقال داده‌ها با استفاده از پورت‌های قبلی منجر به خرابی می‌شود، باید آن را اعمال کنید.

به ویژه ، POP3 و IMAP از پورت‌های متفاوتی استفاده می‌کنند که در بخش دیگری به آنها خواهیم پرداخت.
در نهایت، پورت‌های SMTP مشخص می‌کنند که یک سرور SMTP چگونه پیام را به سرورهای دیگر ارسال کند. اگر از پیکربندی اشتباه استفاده کنید، می‌تواند عواقب بدی برای کمپین شما داشته باشد.

حتی اگر تمام سرنخ‌های خود را با نرم‌افزاری سازماندهی کرده باشید و آدرس ایمیل صحیحی داشته باشید، انتخاب پیکربندی اشتباه پورت برای ارسال و دریافت داده‌ها می‌تواند برای شما مشکل‌ساز باشد. قابل قبول‌ترین گزینه پورت ۵۸۷ است، زیرا یک راه‌حل شناخته شده و پرکاربرد برای سرورهای SMTP است.

POP3 در مقابل IMAP: تفاوت بین پروتکل‌های دریافت

شما از قبل می‌دانید که POP3 و IMAP عملکرد مشابهی دارند و امکان دریافت ایمیل را فراهم می‌کنند. با این وجود، آنها تفاوت‌هایی دارند که می‌توانند مزایای خاصی را در مورد استفاده، ذخیره‌سازی، سازماندهی، دسترسی و موارد دیگر به یک سیستم ایمیل ارائه دهند. آنها از این ایده ناشی می‌شوند که یکی ایمیل را روی سرور ذخیره می‌کند در حالی که دیگری آن را روی رایانه دانلود می‌کند.

ذخیره سازی سرور

اول اینکه، اگر شخصی پیام‌های زیادی دریافت کند، احتمالاً پروتکل POP3 را انتخاب می‌کند. چرا؟ سرورهای ایمیل IMAP پیام‌های ایمیل را روی سرور ذخیره می‌کنند و کپی‌هایی از پیام‌ها را که بر فضای ذخیره‌سازی سرور ایمیل تأثیر می‌گذارند، باقی می‌گذارند.

در عین حال، پروتکل POP3 پیام‌ها را از سرور ایمیل ورودی POP3 به رایانه دانلود کرده و کپی‌ها را حذف می‌کند. در نتیجه، انتخاب POP3 به نظر گزینه مطلوب‌تری می‌رسد زیرا ممکن است فضای ذخیره‌سازی سرور IMAP محدود باشد؛ مگر اینکه بخواهید در فضای رایانه خود صرفه‌جویی کنید. با این حال، با توجه به حجم پیام‌ها، آنها نباید برای عملیات شما حیاتی باشند.

در مورد قابلیت تحویل، می‌توانید پیشنهاد کنید که بازیگران مهم کسب و کار به دلیل تعداد پیام‌های دریافتی، احتمالاً سرورهای ایمیل POP3 دارند. بنابراین، باید ویژگی‌های پروتکل POP3 را برای ایجاد کمپین‌های تبلیغاتی هدفمند برای آنها در نظر بگیرید.

دسترسی و دستکاری داده‌ها

نکته مهم این است که دسترسی به فایل‌ها نیز نقش حیاتی دارد. اگر اتصال اینترنت خوبی دارید، IMAP می‌تواند از نظر دسترسی انتخاب بهتری باشد. چرا؟ سرور ایمیل IMAP کپی‌های پیام را روی سرور ذخیره می‌کند. این بدان معناست که می‌توانید صرف نظر از کلاینت یا دستگاهی که در اختیار دارید، از هر کجا به آنها دسترسی داشته باشید.

همین امر در مورد بازیابی پیام‌ها نیز صدق می‌کند. به عنوان مثال، اگر از سیستم ایمیل Gmail استفاده می‌کنید، از سیستم IMAP استفاده خواهید کرد. اگر برنامه‌ای روی تلفن خود نصب کرده باشید، در مورد پیام‌های دریافتی، هم در رایانه و هم در برنامه، اعلانی دریافت خواهید کرد. از این نظر، به نظر می‌رسد سرورهای ایمیل IMAP کاربردی‌تر هستند.
همزمان، سرور ایمیل IMAP فرصت‌های عالی برای همگام‌سازی و سازماندهی ارائه می‌دهد. دلیل این امر تمرکز آن بر ذخیره پیام‌ها روی سرور است. بنابراین، آخرین نسخه‌های IMAP به فرد اجازه می‌دهد تا اقدامات انجام شده با ایمیل را در دستگاه‌های مختلف همگام‌سازی کند.

برای مثال، اگر ایمیل‌های خاصی را با استفاده از تلفن خود خوانده‌اید یا تصمیم گرفته‌اید آنها را به سطل زباله منتقل کنید، نیازی به تکرار این عمل هنگام استفاده از رایانه شخصی نخواهید داشت. این عمل به طور خودکار همگام‌سازی می‌شود. علاوه بر این، این نوع با مرتب‌سازی سلسله مراتبی پیام‌ها در پوشه‌ها، سازماندهی بهتری را فراهم می‌کند.

با این حال، شرایطی وجود دارد که سرور POP3 ورودی می‌تواند گزینه بهتری باشد. به عنوان مثال، وقتی اتصال اینترنت شما ضعیف است و همچنان نیاز دارید که همیشه به پیام‌های خود دسترسی داشته باشید، POP3 به شما امکان می‌دهد بدون اتصال به اینترنت به ایمیل‌های قدیمی یا دریافتی دسترسی داشته باشید، آنها را بخوانید و با آنها کار کنید.

اثر بار محاسباتی

نصب هر سیستم به منابع خاصی از کامپیوتر نیاز دارد. در این راستا، سرور ایمیل POP3 برای عملیات و اجرای اقدامات لازم به CPU و حافظه کمتری از کامپیوتر نیاز دارد. در مقایسه با IMAP که امکان همگام‌سازی و سازماندهی بهتر را فراهم می‌کند، کاربر برای انجام اقدامات بین سرور و کلاینت به ظرفیت محاسباتی بیشتری نیاز خواهد داشت.

اگر منابع کافی ندارید، POP3 بهترین گزینه خواهد بود. با این حال، عملکرد و دسترسی بهتر به ایمیل‌ها را از دست خواهید داد.

سرعت عمل

می‌توان پرسید که کدام یک از انواع پیکربندی پروتکل ایمیل سریع‌تر است. خب، پاسخ این سوال قطعی نیست. در بیشتر موارد، هنگام دانلود ایمیل‌های جدید، استفاده از سرور IMAP سریع‌تر خواهد بود، زیرا بخش‌هایی از ایمیل، مانند هدرها برای نمایش، را دانلود می‌کند.
سپس، تنها در صورتی که تصمیم به ادامه‌ی دانلود ایمیل خاص بگیرید، بقیه‌ی آن شروع به دانلود می‌کند. همزمان، وقتی شخصی از POP3 استفاده می‌کند، تمام ایمیل‌های جدید را به طور همزمان دانلود می‌کند.

پورت‌های مورد استفاده

علاوه بر این، با توجه به مکانیزم‌های مختلف در مرکز عملکرد پروتکل‌ها، آنها از پورت‌های مختلفی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، پروتکل‌های POP3 از پورت ۱۱۰ برای برقراری ارتباط با سرور SMTP استفاده می‌کنند، در حالی که IMAP از پورت ۱۴۳ استفاده می‌کند.

جالب اینجاست که آنها در مورد رمزگذاری پیام نیز پورت‌های متمایزی دارند. اگر پیام‌ها تحت لایه‌های SSL/TLS رمزگذاری شوند، IMAP به پورت جایگزین ۹۹۳ و POP3 به پورت ۹۹۵ متوسل می‌شود.

در نتیجه، هر دوی این پروتکل‌های ایمیل امن می‌توانند مفید باشند. تصمیم برای استفاده از یکی از آنها باید از ترجیحات کاربر گرفته شود. با این حال، به یاد داشته باشید که بازیگران برجسته شرکت‌ها معمولاً سرورهای خود را به دلیل امنیت بالاتر POP3 روی آن کار می‌کنند.

کدام پروتکل جایگزین امن‌تری برای استفاده از SMTP برای ایمیل‌های خروجی است؟

برخی ممکن است بر این باور باشند که اگر پیام از یک سرور به سرور دیگر در حال انتقال باشد، هکرها می‌توانند به آن دسترسی پیدا کنند. این درست است؛ به همین دلیل است که مردم سعی کرده‌اند گزینه پروتکل امن‌تری پیدا کنند. با این حال، هیچ جایگزین امن دیگری وجود ندارد. در عوض، می‌توان از امنیت لایه انتقال (TLS) استفاده کرد. یک لایه حفاظتی به پروتکل SMTP کمک می‌کند و پیام را رمزگذاری می‌کند.

اصول اصلی که از انتقال داده‌ها محافظت می‌کنند، به مفاهیم TLS handshake و TLS record layer اشاره دارند. مورد اول فرآیندی را در نظر می‌گیرد که در آن دو سرور پیام‌ها را رد و بدل می‌کنند و تصدیق کردن، یکدیگر را تأیید کرده و کلیدهایی برای تبادل اطلاعات بیشتر ایجاد می‌کنند.

مورد دوم مربوط به انتقال امن داده‌ها یا پیام‌ها با کمک کلیدها است. رکوردها که توسط الگوریتم‌های فشرده‌سازی و رمزگشایی مدیریت می‌شوند، حاوی اطلاعاتی در مورد پیام هستند که به محتوا، پروتکل‌ها، طول و کدهای احراز هویت پیام اشاره دارد.

پروتکل‌های TLS توسعه یافته‌اند و متخصصان امروزه انواع مختلفی از آنها، به‌ویژه Opportunistic TLS، Forced TLS و STARTTLS را می‌شناسند.
علاوه بر این، روش دیگر برای رمزگذاری پیام، اعمال افزونه‌های ایمیل اینترنتی امن/چندمنظوره (S/MIME) است. اساس کار آنها بر استفاده از رمزنگاری کلید یا امضاهای دیجیتال است. این روشی برای بهبود امنیت است، با این حال، برخی ممکن است نقاط ضعفی را در ارتباط با فراداده‌ها بیابند.

در نهایت، اینها تنها راه‌هایی برای بهبود پروتکل‌های SMTP هستند، زیرا SMTP همچنان راه‌حل پشتیبان برای انتقال داده‌ها و در نتیجه پیام‌ها است.

نتیجه

سیستم‌های ایمیل به چندین پروتکل متکی هستند که برای ارسال و دریافت پیام‌ها با هم کار می‌کنند. SMTP فرآیند ارسال را مدیریت می‌کند و پیام‌ها را از سرویس ایمیل کاربر به سرور ایمیل و بین سرورهای ایمیل منتقل می‌کند. در مقابل، POP3 و IMAP به گیرندگان اجازه می‌دهند پیام‌ها را از سرور بازیابی کرده و از طریق سرویس ایمیل خود به آنها دسترسی پیدا کنند.

هر پروتکل به طور متفاوتی عمل می‌کند. POP3 معمولاً پیام‌ها را در یک دستگاه دانلود می‌کند و به طور پیش‌فرض آنها را از سرور حذف می‌کند، اگرچه بسیاری از کلاینت‌ها به کاربران اجازه می‌دهند در صورت پیکربندی، کپی‌هایی را روی سرور نگه دارند. IMAP پیام‌ها را در سرور ایمیل ذخیره می‌کند و فعالیت صندوق پستی را در بین دستگاه‌ها همگام‌سازی می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد تا از چندین مکان به یک صندوق ورودی دسترسی داشته باشند و در عین حال پیام‌ها را روی سرور سازماندهی کنند. این پروتکل‌ها همچنین برای ایمن‌سازی داده‌ها در حین انتقال، به پورت‌های ایمیل خاص و مکانیسم‌های رمزگذاری مانند TLS متکی هستند.

حتی با پیکربندی مناسب پروتکل و اتصالات امن، تحویل موفقیت‌آمیز ایمیل به کیفیت لیست نیز بستگی دارد. ارسال به آدرس‌های ایمیل نامعتبر، یکبار مصرف یا غیرفعال می‌تواند منجر به افزایش ... نرخ گزاف گویی و به اعتبار فرستنده شما آسیب برساند، و رسیدن پیام‌های مشروع به صندوق ورودی را دشوارتر کند.

اینجاست که ابزارهای اعتبارسنجی ایمیل DeBounce می‌توانند کمک کنند. با تأیید آدرس‌های ایمیل قبل از ارسال کمپین‌ها، DeBounce به کسب‌وکارها این امکان را می‌دهد که مخاطبین نامعتبر یا پرخطر را حذف کنند، نرخ پرش را کاهش دهند و قابلیت تحویل کلی را بهبود بخشند. اگر می‌خواهید از اعتبار فرستنده خود محافظت کنید و مطمئن شوید که ایمیل‌هایتان به گیرندگان واقعی می‌رسند، لیست‌های ایمیل خود را با DeBounce اعتبارسنجی کنید قبل از هر کمپین تبلیغاتی